دیدن فاکتور خرید تیتانیوم دیاکسید (Titanium Dioxide) برای هر مدیر تولیدی در صنعت رنگ، شبیه به تماشای یک فیلم ترسناک شده است. سالهاست که فرمولاتورها با یک دگم ذهنی دستوپنج نرم میکنند: «برای پوشش بهتر، باید تیتان بیشتری بریزیم.» این جمله، پرهزینهترین دروغی است که در آزمایشگاههای تحقیق و توسعه (R&D) شنیده میشود. حقیقت این است که تیتان، پادشاه سفیدکنندگی است، اما پادشاهی که هزینه نگهداریاش کمر صنعت رنگ را شکسته است. هنر فرمولاسیون مدرن، حذف تیتان نیست؛ بلکه بهینهسازی مصرف تیتان با استفاده از مهندسی ذرات است. وقتی درباره جایگزینها صحبت میکنیم، منظورمان اضافه کردن مشتی خاک سنگ ارزانقیمت نیست؛ ما درباره یک استراتژی علمی به نام “Extender Efficiency” صحبت میکنیم که در آن محصولاتی مثل پودرهای میکرونیزه آروشا، نقش بازیگران اصلی را از تیتان میدزدند.
۱. آناتومی بحران: چرا تیتان به تنهایی کارایی ندارد؟
تصور عمومی این است که هر چه درصد TiO2 در فرمول بیشتر باشد، قدرت پوشانندگی (Hiding Power) بالاتر میرود. اما فیزیک نور نظر دیگری دارد. وقتی ذرات تیتان بیش از حد به هم نزدیک شوند، پدیدهای رخ میدهد که تمام پول شما را هدر میدهد.
تراکم ذرات و اثر ازدحام (Crowding Effect)
تیتان برای شکست نور و ایجاد سفیدی، نیاز به فضای تنفس دارد. وقتی شما دوز تیتان را کورکورانه بالا میبرید، ذرات به هم میچسبند و به جای اینکه نور را پراکنده کنند، مثل یک توده بزرگ عمل میکنند. در این حالت، نیمی از تیتان مصرفی شما عملاً هیچ کاری انجام نمیدهد و زیر لایههای دیگر پنهان شده است. کاهش مصرف تیتان در واقع نجات دادن تیتانهای فعال از دست تیتانهای مزاحم است.
ضریب شکست نور: واقعیتهای ریاضی
هیچ مادهای در جهان ضریب شکست (Refractive Index) تیتان (حدود ۲.۷) را ندارد. کربنات کلسیم با ضریب ۱.۶ هرگز نمیتواند جایگزین ۱ به ۱ باشد. اما راز ماجرا در “پوشش” نیست، در “پراکندگی” است. پرکنندهها با قرار گرفتن بین ذرات تیتان، ضریب شکست موثر کل فیلم رنگ را دستکاری میکنند.
هزینه سربار و وابستگی ارزی
نوسانات دلار مستقیماً به سطل رنگ شما تزریق میشود. وابستگی صد در صدی به تیتان وارداتی (چه چینی، چه آلمانی) یعنی خط تولید شما گروگان گمرک است. استراتژی جایگزینی، نوعی پدافند غیرعامل برای کارخانجات رنگسازی است.
۲. کربنات کلسیم: یک فیلر ساده یا یک اکستندر هوشمند؟
اگر هنوز به کربنات کلسیم به چشم “پُرکننده کیسه” نگاه میکنید، نیمی از علم شیمی پلیمر را نادیده گرفتهاید. در نسل جدید رنگهای پایه آب و پایه حلال، کربنات کلسیم (CaCO3) نقش استخوانبندی رنگ را بازی میکند. انتخاب نوع مش و کریستالوگرافی آن، مرز بین یک رنگ مات بیکیفیت و یک رنگ نیمهبراق اقتصادی است.
💡 نکته علمی (مکانیسم فاصلهگذاری):
ذرات تیتان برای حداکثر بازدهی نوری باید فاصلهای معادل نصف طول موج نور مرئی (حدود ۰.۲ تا ۰.۳ میکرون) از یکدیگر داشته باشند. ذرات کربنات کلسیم میکرونیزه با قرارگیری دقیق در این فواصل، مانع از لخته شدن (Flocculation) تیتان میشوند. این یعنی شما با حذف ۲۰٪ از تیتان و جایگزینی آن با کربنات مهندسی شده، همان میزان شکست نور را دریافت میکنید، چون حالا تمام ذرات تیتان باقیمانده فعال شدهاند.
توزیع اندازه ذرات (PSD)؛ کلید طلایی
توزیع اندازه ذرات مهمتر از خود اندازه ذرات است. یک کربنات با منحنی توزیع تیز (Narrow PSD)، عملکرد بسیار بهتری نسبت به توزیع پهن دارد. این ویژگی باعث میشود ذرات مثل قطعات پازل کنار هم بنشینند و فیلم رنگ یکدستتری ایجاد کنند.
خلوص شیمیایی و سفیدی ذاتی
هر کربناتی سفید نیست. وجود اکسیدهای آهن یا رگههای زرد در پودر سنگ، قاتل فام رنگ است. کربنات کلسیم رنگسازی که در شرکت آروشا پودر فرآوری میشوند، دارای درجه سفیدی (Whiteness) بالای ۹۶٪ هستند که کمترین تداخل را با پیگمنتهای اصلی ایجاد میکنند.
اثر بر رئولوژی و ویسکوزیته
جایگزین تیتان نباید رنگ را شل یا بیش از حد سفت کند. کربنات کلسیم به دلیل ساختار کریستالی کلسیت یا آراگونیت، میتواند تیکسوتروپی (Thixotropy) رنگ را کنترل کند. یعنی رنگ در قوطی غلیظ است اما زیر قلممو روان میشود.
کنترل براقیت (Matting Effect)
در رنگهای مات و نیمه مات ساختمانی، کربنات کلسیم بهترین ابزار برای تنظیم شید (Sheen) است. با تغییر سایز مش، میتوان بدون افزودن ماتکنندههای گرانقیمت، سطح بازتابش نور را کنترل کرد.
دوام و مقاومت سایشی
رنگی که با کربنات کلسیم باکیفیت غنی شده باشد، قابلیت شستشوی (Scrub Resistance) بالاتری دارد. ذرات سخت کلسیم به عنوان سپرهای میکروسکوپی در برابر سایش فیزیکی عمل میکنند.
۳. استراتژیهای عملیاتی کاهش تیتان (بدون افت کیفیت)
حالا وارد آزمایشگاه شویم. چگونه عملاً فرمول را تغییر دهیم؟ نمیتوانید ۱۰ کیلو تیتان را بردارید و ۱۰ کیلو کربنات بریزید. این کار باعث سقوط CPVC (غلظت حجمی بحرانی پیگمنت) میشود. جایگزینی باید حجمی باشد، نه وزنی.
فرمولاسیون بر مبنای حجم (Volumetric Formulation)
دانسیته تیتان حدود ۴ گرم بر سانتیمتر مکعب و دانسیته کربنات کلسیم حدود ۲.۷ است. این تفاوت چگالی یعنی یک کیلوگرم کربنات، حجم بیشتری نسبت به یک کیلوگرم تیتان اشغال میکند. اگر وزنی جایگزین کنید، حجم جامد رنگ بالا میرود و رزین کم میآید. فرمولاتورهای حرفهای همیشه محاسبات را بر اساس حجم انجام میدهند.
استفاده از کربنات کلسیم پوششدار (Coated)
اینجا تکنولوژی وارد میشود. کربنات کلسیم کوتد (پوشش داده شده با اسید استئاریک) رفتاری کاملاً متفاوت دارد. این ذرات آبگریز (هیدروفوب) هستند و کشش سطحی را کاهش میدهند. نتیجه؟ پخش شدن عالی در رزین و براقیت خیرهکننده که بسیار نزدیک به رفتار تیتان است.
| پارامتر فنی | تیتانیوم دیاکسید (Rutile) | کربنات کلسیم ساده (GCC) | کربنات کلسیم کوتد (Arosha) |
|---|---|---|---|
| ضریب شکست | ۲.۷۵ | ۱.۵۸ | ۱.۶۵ (موثر) |
| جذب روغن (OAN) | پایین (۲۰-۱۶) | متوسط (۲۵-۲۰) | بسیار پایین (۱۶-۱۴) |
| قیمت نسبی | ۱۰۰٪ (بسیار گران) | ۵٪ | ۸٪ (ارزش خرید بالا) |
تکنیک جایگزینی پلهای (Step-by-Step)
هرگز ناگهانی تغییر ندهید. پیشنهاد ما شروع با جایگزینی ۱۰٪ است. ۱۰ درصد از تیتان حذف کنید و معادل حجمی آن کربنات کلسیم مش ۲۵۰۰ اضافه کنید. تستهای پوشش (Contrast Ratio) را انجام دهید. معمولاً تا ۲۰ الی ۳۰ درصد جایگزینی در رنگهای ساختمانی مات، هیچ افت کیفیت محسوسی با چشم غیرمسلح دیده نمیشود.
۴. چالش جذب روغن (Oil Absorption) و رزینخوری
یکی از بزرگترین ترسهای فرمولاتورها، خشک شدن فیلم رنگ یا تَرَک خوردن آن بعد از کاهش تیتان است. این ترس بیجا نیست، اما راه حل دارد. کلید ماجرا در عدد “جذب روغن” نهفته است.
چرا جذب روغن مهم است؟
هر ذره جامدی که وارد رنگ میشود، مقداری از رزین (بایندر) را میبلعد تا سطح خود را خیس کند. رزین باقیمانده مسئول چسباندن ذرات به هم است. اگر جایگزین تیتان شما جذب روغن بالایی داشته باشد، رزین آزاد کم شده و رنگ “خشک” و شکننده میشود. پودرهای میکرونیزه معمولی به دلیل سطح ویژه بالا، اشتهای زیادی برای رزین دارند.
جادوی دانهبندی و کاهش سطح ویژه
کربناتهای کلسیم با دانهبندی بد (وجود ذرات بسیار ریز یا Dust)، قاتل رزین هستند. اما کربناتهای مهندسی شده با حذف ذرات زیر ۲ میکرونِ اضافی، سطح ویژه را کنترل میکنند. این یعنی شما میتوانید فیلر بیشتری اضافه کنید بدون اینکه ویسکوزیته از کنترل خارج شود.
⚠️ هشدار فرمولاسیون:
استفاده از کربنات کلسیمهای معدنی بدون کوتینگ با مش بالا (مثلاً مش ۳۵۰۰) در رنگهای روغنی براق (Alkyd Paints)، میتواند براقیت را به شدت کاهش دهد (Haze). در این موارد، استفاده از نوع کوتد شده یا ترکیب با پیگمنتهای براقکننده الزامی است. هرگز کربنات ساده را جایگزین تیتان در رنگهای اتومبیلی نکنید، مگر با تستهای دقیق!
تاثیر بر زمان انبارداری (Shelf Life)
رزینخوری بالا باعث میشود رنگ در قوطی به مرور زمان سفت شود (Post-thickening). با انتخاب کربنات کلسیمی که OAN (عدد جذب روغن) پایینی دارد، پایداری رنگ در انبار تضمین میشود. محصولات آروشا پودر دقیقاً با همین هدف کالیبره شدهاند تا ویسکوزیته در طول زمان ثابت بماند.
رابطه با دیسپرسکننده (Dispersing Agents)
وقتی تیتان را کم میکنید و کربنات را زیاد، باید سیستم دیسپرسکننده را بازنگری کنید. کربناتها معمولاً راحتتر از تیتان پخش میشوند، بنابراین ممکن است بتوانید در مصرف افزودنیهای گرانقیمت دیسپرسکننده هم صرفهجویی کنید.
مشکل تهنشینی (Settling)
تیتان سنگین است و تهنشین میشود، اما کربنات سبکتر است. با این حال، اگر ذرات کربنات بیش از حد درشت باشند، رسوب سخت (Hard Pack) ایجاد میکنند. تعادل بین مش بالا (برای تعلیق بهتر) و جذب روغن پایین (برای رزین کمتر)، هنری است که در انتخاب نوع پودر باید رعایت شود.
تست سایش تر (Wet Scrub)
رنگهایی که با نسبت صحیح کربنات/تیتان فرموله شدهاند، در تست استاندارد سایش، مقاومت بهتری نشان میدهند. دلیل آن اسکلتبندی محکمی است که ذرات کلسیم در ماتریس پلیمری ایجاد میکنند.
۵. کاربردهای تخصصی: کجای خط تولید دستکاری شود؟
همه رنگها یکسان نیستند. استراتژی کاهش تیتانیوم دیاکسید در رنگ پلاستیک با رنگ اپوکسی تفاوت زمین تا آسمان دارد. بیایید دستهبندی کنیم.
رنگهای نیمهپلاستیک و تمام پلاستیک
اینجا بهشت کربنات کلسیم است. در رنگهای پایه آب ساختمانی، شما میتوانید تا ۴۰٪ (و گاهی بیشتر) از بار تیتان را با کربنات کلسیم میکرونیزه جایگزین کنید. چون در این رنگها، پوشش خشک (Dry Hiding) ناشی از تخلخل فیلم رنگ هم به کمک شما میآید.
رنگهای روغنی الکیدی (Solvent Based)
حساسیت بالاست. براقیت خط قرمز است. در اینجا فقط مجاز به استفاده از کربنات کلسیم کوتد (اسیدشور شده) و با مشهای بسیار ریز (مانند مش ۲۵۰۰ واقعی) هستید. جایگزینی در حد ۱۰ تا ۱۵ درصد پیشنهاد میشود تا “جتنس” (Jetness) و عمق فام سیاه نشود.
پوششهای صنعتی و اپوکسی
در پرایمرها (آستریها)، تیتان نقش ضدخوردگی ندارد و فقط برای رنگ است. بنابراین میتوانید با جسارت بیشتری تیتان را حذف کنید. اما در لایه نهایی (Topcoat)، مقاومت در برابر UV مهم است. از آنجا که تیتان جاذب UV است و کربنات کلسیم نیست، نباید در لایه نهایی رنگهای بیرونی (Exterior) زیادهروی کرد.
مستربچهای سفید (White Masterbatch)
در صنعت پلاستیک و مستربچ، کربنات کلسیم نقش فیلر تقویتی دارد. فرمولاسیونهایی که از ترکیب ۵۰-۵۰ تیتان و کربنات کوتد استفاده میکنند، در تولید ظروف یکبار مصرف و فیلمهای پلیاتیلن بسیار رایج و پرسود هستند.
۶. ریاضیات سود؛ دقیقاً چقدر صرفهجویی میشود؟
بیایید تعارف را کنار بگذاریم. تمام این بحثهای علمی برای یک هدف است: کاهش قیمت تمام شده بدون قربانی کردن مشتری. تیتان گرانترین بخش فرمولاسیون (بعد از رزینهای خاص) است. کاهش حتی ۵ درصد از آن، سود خالص را جابجا میکند.
محاسبه قیمت تمام شده لیتر (RMC)
در یک فرمول استاندارد رنگ پلاستیک درجه یک، تیتان حدود ۳۵ تا ۴۰ درصد هزینه مواد اولیه را میبلعد. با جایگزینی ۲۰ درصد حجمی تیتان با کربنات کلسیم میکرونیزه، هزینه مواد اولیه کل فرمول بین ۸ تا ۱۲ درصد کاهش مییابد. در تیراژ تولید ۱۰ تن در روز، این عدد یعنی نجات کارخانه از زیاندهی.
کاهش سرمایه در گردش خوابیده در انبار
واردات تیتان نیاز به تخصیص ارز و خواب سرمایه چند ماهه دارد. اما کربنات کلسیم تولید داخلی است (بهویژه محصولات آروشا پودر که همیشه در دسترس هستند). جایگزینی بخشی از تیتان، وابستگی شما به نوسانات دلار و خواب پول را کاهش میدهد.
تجربه واقعی: کارخانه رنگسازی در شهرک صنعتی شکوهیه
مهندس کمالی، مدیر تولید یک برند رنگ نیمهپلاستیک، با بحران قیمت تمام شده مواجه بود. فرمول قدیمی شامل ۱۰٪ تیتان روتایل بود. پس از مشاوره و تغییر فرمول به “۷٪ تیتان + جایگزینی ۳٪ تیتان با کربنات کلسیم کوتد مش ۲۵۰۰”، نه تنها پوششدهی (Contrast Ratio) طبق تست آزمایشگاهی ثابت ماند (۹۸.۵٪)، بلکه قیمت تمام شده هر گالن ۴۵۰۰ تومان کاهش یافت. این یعنی سود خالص ماهانه ۳۰۰ میلیون تومان بیشتر، فقط با مهندسی ذرات.
مزیت رقابتی در مناقصات
در مناقصات رنگآمیزی پروژههای بزرگ ساختمانی، اختلاف قیمت ۱۰۰ تک تومانی هم برنده را تعیین میکند. فرمولاتوری که بتواند با اکستندرهای ارزان، پوشش استاندارد بگیرد، برگ برنده تیم فروش است.
۷. جنبههای پنهان: محیط زیست و ردپای کربنی
فشار سازمانهای محیط زیستی روی صنعت رنگ در حال افزایش است. تولید هر کیلوگرم تیتانیوم دیاکسید انرژی بسیار زیادی مصرف میکند و پسابهای اسیدی تولید میکند. در مقابل، کربنات کلسیم یک ماده معدنی طبیعی و دوستدار محیط زیست است.
کاهش ردپای کربن (Carbon Footprint)
استخراج و میکرونیزه کردن سنگ کربنات کلسیم، کمتر از ۱۰٪ انرژی لازم برای تولید شیمیایی تیتان را مصرف میکند. استفاده از اکستندرها یعنی محصول نهایی شما “سبزتر” است.
رنگهای بدون بو و VOC پایین
کربناتهای کلسیم باکیفیت فاقد هرگونه مواد فرار آلی (VOC) هستند. برخلاف برخی حلالها یا افزودنیهای شیمیایی که برای دیسپرس کردن تیتان لازماند، کربنات کلسیم خنثی است و به سلامت هوای داخل ساختمان کمک میکند.
مدیریت ضایعات و بازیافت
سطلهای رنگ حاوی مقادیر بالای کربنات کلسیم، راحتتر در طبیعت تجزیه میشوند تا رنگهای تمام پلیمری با پیگمنتهای سنگین فلزی.
استانداردهای صادراتی
اگر قصد صادرات رنگ به بازارهای سختگیر (مثل اروپا یا کشورهای حاشیه خلیج فارس) را دارید، کاهش مصرف پیگمنتهای شیمیایی سنگین یک امتیاز مثبت در برگه آنالیز MSDS محسوب میشود.
۸. تستهای حیاتی: چگونه مچگیری کنیم؟
چگونه مطمئن شویم کربنات کلسیم خریداری شده، کیفیت رنگ را خراب نکرده است؟ به حرف فروشنده اعتماد نکنید؛ به آزمایشگاه اعتماد کنید. اینها تستهایی هستند که باید در R&D انجام دهید.
تست پوشش (Contrast Ratio Measurement)
رنگ را با ضخامت فیلم ترِ مشخص (مثلاً ۱۵۰ میکرون) روی لنتا چارت (کاغذ شطرنجی سیاه و سفید) بکشید. پس از خشک شدن، با دستگاه اسپکتروفتومتر درصد بازتاب نور در بخش سیاه نسبت به بخش سفید را بسنجید. اگر با جایگزینی کربنات، این عدد زیر ۹۵٪ آمد، یعنی فرمولاسیون غلط است.
بررسی دانهبندی با گریندومتر (Grindometer)
نرمی ذرات حیاتی است. رنگ را روی شیار گریندومتر بکشید. اگر خط و خش میبینید یا ذرات زیر دست حس میشوند، آن پودر میکرونیزه نیست و فقط رنگ شما را زبر میکند (Sandpaper Effect). محصولات آروشا تضمین دانهبندی دقیق دارند.
تست پایداری و تهنشینی
یک نمونه از رنگ جدید را در آون ۵۰ درجه سانتیگراد به مدت دو هفته نگه دارید (تست تسریع شده). اگر بعد از خروج، رنگ دو فاز شده بود یا رسوب سفت (Hard Cake) ته قوطی تشکیل شد، یعنی مش پودر یا سیستم دیسپرسکننده مشکل دارد.
تست مقاومت به گچی شدن (Chalking)
این تست برای رنگهای نما حیاتی است. جایگزینی بیش از حد تیتان با کربنات در رنگهای بیرونی، باعث میشود رزین نتواند ذرات را نگه دارد و با کشیدن دست روی دیوار، پودر سفید روی دست میماند. تعادل، کلید موفقیت است.
۹. پرتگاههای فرمولاسیون؛ اشتباهات رایج
بسیاری از تولیدکنندگان بعد از یک بار شکست در جایگزینی، کلاً منصرف میشوند. دلیل شکست معمولاً خود کربنات نیست، بلکه نحوه استفاده از آن است.
نادیده گرفتن ترتیب اختلاط (Addition Order)
تیتان و کربنات کلسیم نباید همزمان به میکسر اضافه شوند. بهترین روش، اضافه کردن تیتان، دیسپرس کامل آن، و سپس اضافه کردن اکستندرها (کربنات) است. این کار باعث میشود تیتان بهترین جایگاه را در ماتریس رزین بگیرد.
استفاده از کربنات “بتا” به جای “آلفا”
خرید پودرهای ارزانقیمت بدون آنالیز، بزرگترین اشتباه است. پودری که رطوبت بالا دارد یا توزیع دانهبندی آن پهن است، باعث ایجاد حفره (Pinholes) در فیلم رنگ و مات شدن شدید میشود.
عدم تنظیم pH
کربنات کلسیم خاصیت قلیایی دارد. ورود حجم بالای آن به فرمول ممکن است pH رنگ را تغییر دهد و روی عملکرد تیکنرها (Thickeners) اثر بگذارد. همیشه pH نهایی را کنترل کنید.
💡 نکته تکنیکال:
در رنگهای پایه آب، اگر از کربنات کلسیم با خلوص پایین استفاده کنید، یونهای کلسیم آزاد (Ca++) میتوانند با دیسپرسکنندههای پلیاکریلات واکنش داده و ژل ایجاد کنند (Shock). استفاده از کربنات کلسیم کریستالی و خالص آروشا، ریسک شوک یونی را به صفر میرساند.
فراموش کردن ماتکنندگی ذاتی
اگر هدف شما رنگ براق است، نمیتوانید ۳۰٪ کربنات اضافه کنید و انتظار آینه داشته باشید. برای رنگهای براق، سقف استفاده محدودتر است و حتماً باید از نوع کوتد (Coated) استفاده شود.
۱۰. آینده صنعت رنگ: نانو کربناتها و پیگمنتهای هیبریدی
علم مواد متوقف نمیشود. نسل بعدی اکستندرها در راهند و همین حالا هم پیشروان بازار از آنها استفاده میکنند.
تکنولوژی نانو کربنات کلسیم (NCC)
ذرات در ابعاد نانو (زیر ۱۰۰ نانومتر) رفتاری عجیب دارند. نانو کربنات کلسیم دیگر فقط یک پرکننده نیست؛ بلکه به عنوان یک عامل تقویتکننده (Reinforcing Agent) و حتی بهبود دهنده خواص نوری عمل میکند. استفاده از درصد کمی NCC میتواند نیاز به تیتان را به شدت کاهش دهد.
پیگمنتهای کامپوزیتی (هسته-پوسته)
در این تکنولوژی، یک هسته ارزان قیمت (مثل کربنات کلسیم) با لایهای نازک از تیتانیوم دیاکسید پوشانده میشود. شما پول کربنات را میدهید اما سطح تیتان را دارید. این آینده کاهش هزینه است.
خداحافظی با فرمولهای سنتی
کارخانههایی که هنوز با فرمولهای ۲۰ سال پیش کار میکنند، محکوم به حذف هستند. بازار به سمت رنگهای هوشمند، ارزان و باکیفیت میرود. کلید ورود به این بازار، تسلط بر علم پرکنندههاست.
نتیجهگیری: فرمول برنده در دستان شماست
جایگزینی تیتان با کربنات کلسیم، کیمیاگری نیست؛ مهندسی است. با درک صحیح از “اثر فاصلهگذاری نوری” و انتخاب هوشمندانه نوع پودر (سایز مش، کوتد یا ساده)، میتوانید فرمولاسیونی بسازید که هم مدیر مالی شرکت را راضی کند و هم مشتری نهایی را. در این مسیر، کیفیت پودر کربنات کلسیم، متغیر اصلی معادله است. استفاده از پودرهای تصفیه نشده و غیر استاندارد، صرفهجویی نیست، خودکشی تجاری است.
سوالات متداول (FAQ)
آیا کربنات کلسیم باعث زرد شدن رنگ سفید میشود؟
اگر از کربنات کلسیم با خلوص بالا و سفیدی بالای ۹۶٪ (مثل محصولات آروشا) استفاده کنید، خیر. زردی معمولاً ناشی از ناخالصیهای آهن در پودرهای بیکیفیت است.
حداکثر چند درصد میتوان تیتان را حذف کرد؟
این عدد بستگی به نوع رنگ دارد. در رنگهای پلاستیک مات تا ۳۰-۴۰ درصد، و در رنگهای روغنی براق بین ۱۰ تا ۱۵ درصد جایگزینی معمولاً ایمن است.
کربنات کلسیم کوتد چه فرقی با ساده دارد؟
نوع کوتد با اسید استئاریک پوشش داده شده و آبگریز است. این ویژگی باعث پخش بهتر در رزینهای پایه حلال، کاهش جذب روغن و حفظ براقیت میشود.
برای رنگ نیمهپلاستیک چه مشبندی مناسب است؟
معمولاً مش ۱۵۰۰ تا ۲۵۰۰ بهترین تعادل را بین پوششدهی و قیمت ایجاد میکند. مشهای پایینتر سطح را زبر میکنند و مشهای خیلی بالا (میکرونیزه نانو) گرانتر هستند.
فرمولاسیون خود را نجات دهید!
کاهش هزینه بدون افت کیفیت، یک رویا نیست. برای دریافت نمونه رایگان کربنات کلسیم میکرونیزه (ساده و کوتد) جهت تست در آزمایشگاه خود و مشاوره فنی با متخصصان فرمولاسیون، همین حالا اقدام کنید.
